Hallo Allemaal,
Er is de afgelopen week weer aardig wat gebeurt, de brochure is bijna af, er zijn nieuwe columns geschreven (deze zijn op de website van Edukans te vinden), we hebben de Nzambani rots bekeken en ik ben naar de kerk geweest.
Deze week heb ik een column geschreven over het Handel en Marketing team dat een onderzoek doet naar de rope pumps in Kitui. Deze zijn door SaSol neergezet bij een aantal verschillende boeren en compounds. Het zijn hele goedkope pompen maar ze slijten ook harder. Het probleem is dat zodra de pomp kapot is er weer op de ouderwetse manier een emmer in de put gegooid wordt. De jongens zijn op zoek naar een manier om deze pompen rendabel te maken en te zorgen dat ze gerepareerd worden.
Vrijdag zijn we weer bij Riverside geweest. We waren er heel vroeg want er zouden een aantal buddies komen en die moesten om negen uur weer thuis zijn. Dacht ik dat ik het slecht had bij mijn mamsie thuis toen ik nog om 1 uur thuis moest zijn. De avond kwam een beetje laat op gang maar daarna hebben we weer heerlijk staan dansen.
Zaterdag zijn we tegen de middag naar Nzambani Rock gegaan. In twee taxi gingen we richting de berg. Het laatste stuk reden we over een weg waarvan ik bijna zeker wist dat we vast zouden komen zitten met de taxi, maar onze chauffeur wist wat hij deed dus het bracht ons helemaal tot aan het begin van de wandel route.
Het is een hele grote berg maar de wandeling valt wel mee. Het eerste stuk loop je over een smal pad met losse stenen daarna moet je een hoge trap op (goed voor de conditie). Ik had me natuurlijk weer erg goed voorbereid dus ik liep lekker op mijn slippertjes en had geen vest bij me.
Eenmaal bovenaan de trap was het uitzicht wel prachtig, helaas was het een beetje bewolkt waardoor de zon af en toe achter de wolken verdween. Toch was het prachtig om de zonsondergang vanaf dat punt te mogen aanschouwen. Tijdens het wachten op die zonsondergang hadden de jongens al hout bij elkaar gesprokkeld om een heus kampvuur te bouwen. Dus toen het donker was ging daar dan ook snel de fik in om een beetje licht te hebben en wat op te warmen.
Na al het hout opgebrand te hebben zijn we weer aan de afdaling naar beneden begonnen. We waren met z'n zevenen en hadden één zaklamp dus dat ging niet heel soepel. Plus het feit dat ik op slippers liep. Gelukkig zijn we allemaal heel naar beneden gekomen.
Zondag ben ik voor het eerst naar de kerk geweest. Om kwart voor negen had ik met Robert voor de kerk afgesproken. Toen we binnen kwamen zaten er denk nog maar een stuk of 20 mensen in de kerk. Gelukkig was het een Engelse mis want dan konden we nog een beetje verstaan waar het over ging. Het begon met een dame en drie mannen die uit volle borst aan het zingen waren.
Daarna werd er een stukje gepreekt en werden er een aantal mededelingen gedaan en vervolgens mocht het koor zingen. Dit gaat niet zoals in Nederland vanuit een bankje, nee iedereen stond op en ging in keurig rijen staan om hun dansjes uit te kunnen voeren. Ik kreeg er helemaal een soort Sister Act gevoel bij. Nou werden ze ook gefilmd voor een bepaald programma dus ik weet niet of dit elke week zo is of alleen deze week maar dat gaan we volgende week zien.
Morgen stap ik in de Matatu op weg naar MPC South, eindelijk het veld in en wat het weekend gaat brengen weten we nog niet. Jullie horen het volgende week weer.